۱۴۰۳/۹/۶، ۰۱:۴۱ عصر
علی هستم معتاد. امروز من نعمت پاکی را مغتنم می شمارم. با یادآوری دقیق جملاتی که در نشریات مطالعه کردم. اینکه میزان آسیب و گرفتاریهای ما به اندازه دوری ما از خداست. اینکه باید طریقی را انتخاب کنم که به صورت منظم و نظاممند بتونم با خالق هستی ارتباط بر قرار کنم و اینکه بدون داشتن این طریق و سلوک، حرف از زدن از خدا، فقط حرکت لب است و واقعیت ندارد. اینکه جویای اراده خداوند باشم نه اراده خودم و از خدا بخواهم که قدرتی دهد که بتوانم مجری ارادهاش باشم. برای همین برای عملیاتیکردن این راهنماییها تا جایی که بتوانم مطالعه میکنم. برای شناخت انسان. اینکه از کجا آمدهایم و به کجا خواهیم رفت و برای چه آمدیم و الآن چه وظیفهای در قبال خداوند داریم؟ همه اینها را مدیون مسیر بهبویم هستم. برای بهبودیم با کمک خدا متعهد میشوم که پایم را از فرامین خداوند بیرون نگذارم. خدایی که ما را بیهوده نیافریده است. 
