۱۴۰۳/۱۲/۱۳، ۰۹:۴۷ عصر
قدم هفتم مکمل قدم چهارنج وشش من بوده من علاوه بربیماریم نواقصم راهم پذیرفتم وآشتی کردم من همیشه میخواستم بامسایل بیرونی خلاهایم راپرکنم که با درونم درتضادبودهمین باعث میشد به جنگم مغرور باشم خودخواه باشم در انزوا به سر ببرم اما با کارکرد این قدم به این باور رسیدم خلا من درونی است و روح من از خداوند و من باید درونم را با خداوند پر کنم وقتی اقدام و عمل کردم ارامش به درون و بیرونم هویدا شد و تلاشم را کردم کمتر از نواقص استفاده کنم اما هرگاه هم اشتباه کردم سریعا تراز نوشتم اقرار کردم دعا کردم کمک گرفتم تا تکرار اشتباه نکنم همین مشارکت واقراربه من کمک کرد تانواقصم بهتربشناسم وازانکارس خارج بشم نقابهایم کناربگذارم وخوده واقعیم باشم
